Vallorion verschijnt in de Grote Zaal, en tot ieders verbazing lijkt ze geen kwade bedoelingen te hebben... Maar kunnen we haar geloven?

Integendeel, Enar, de "God van Onbeduidendheid, Dwang en Afhankelijkheid", zou een afschuwelijk beeld van Vallorion hebben geschilderd. We zijn door hem op het verkeerde pad gebracht. Inderdaad, Vallorion lijkt een verklaring te hebben voor alle gebeurtenissen uit het verleden, wat op zijn minst twijfel zaait over ons eerdere perspectief. Wat voor spel spelen deze "goden" hier met ons?

Vallorion betoogt dat mensen hun beperkte tijd verspillen aan eindeloze conflicten in plaats van de beste versie van zichzelf te worden, en dat onze belangrijkste taak in het leven is om onze talenten niet te verspillen – een potentieel dat, eenmaal ontvouwd, de gemeenschap zal ten goede komen op manieren die ons eigen bestaan zullen overstijgen.

Om dit in de praktijk te brengen, stelt Vallorion voor om speciale plekken in de stad te vestigen waar haar bondgenoten, de Orks, Goblins, Amuni en Draken, kunnen trainen, leren en zich kunnen ontwikkelen door verschillende levensfasen met focus op zelfverbetering. Om daarbij te helpen, introduceert ze ook het idee om "Finity Gear" te maken in wapens, speciale uitrusting bedoeld om ieder persoon te helpen zijn lichaam en geest verder te pushen om zijn volledige potentieel te ontsluiten.

Naarmate de stad deze ideeën begint te overwegen, keren sleutelfiguren terug en duiken oude rivaliteiten weer op, wat wrijving tussen facties creëert en vragen oproept over wie het meest in Vallorions gunst staat. Met loyaliteiten die verschuiven en spanningen die toenemen, blijft de stad achter met een aanhoudende onzekerheid: is dit het begin van een beter pad, of het begin van iets veel ingewikkelders?

Oude wonderen